Wat kosten gamecoins écht? ACM en EU-toezichthouders onderzoeken negen bedrijven

Gamecoins hebben geen vaste europrijs: die verschilt per game en bundel. Een skin, wapen of extra leven kan daardoor in virtuele munten goedkoop lijken, terwijl de werkelijke prijs in euro’s minder duidelijk is. De Autoriteit Consument & Markt (ACM) en andere Europese consumententoezichthouders onderzoeken daarom hoe negen gamebedrijven hun virtuele valuta aanbieden.

Het gaat om het begin van handhavingszaken, niet om negen einduitspraken. De toezichthouders hebben nog niet vastgesteld dat ieder genoemd bedrijf de wet heeft overtreden. Ook kondigen zij geen algemeen verbod op gamecoins, automatische terugbetalingen of boetes aan.

Waarom gamecoins de prijs minder duidelijk kunnen maken

Veel games tonen aankopen niet rechtstreeks in euro’s, maar in munten, diamanten, edelstenen of andere virtuele valuta. Een speler koopt eerst zo’n tegoed en gebruikt dat later voor digitale voorwerpen, uitbreidingen of andere functies. Daardoor ontstaat een extra rekensom tussen het betaalde bedrag en de prijs die in de game staat.

Volgens de ACM wordt dat nog ingewikkelder wanneer virtuele valuta alleen in bundels verkrijgbaar zijn. De grootte van zo’n bundel hoeft niet aan te sluiten bij de prijs van het gewenste voorwerp. Een speler kan daardoor meer tegoed moeten kopen dan voor die ene aankoop nodig is en met een restbedrag blijven zitten. De toezichthouder vreest dat dit overzicht over werkelijke uitgaven vermindert en nieuwe aankopen kan aanmoedigen.

Dat virtuele valuta worden onderzocht, betekent niet dat iedere munt of edelsteen op zichzelf illegaal is. De centrale vraag is of spelers vooraf duidelijk en eerlijk kunnen zien wat zij in echt geld betalen en onder welke voorwaarden.

Deze negen bedrijven zijn officieel genoemd

De ACM noemt Crytek GmbH, InnoGames GmbH, King.com Operations (Malta) Limited, Mojang AB, Plarium Europe S.à r.l., PLR Worldwide Sales Limited, Riot Games Limited, Supercell Oy en Ubisoft EMEA SAS. Zij zijn onderwerp van de aangekondigde onderzoeken; opname in deze lijst is geen bewijs van een overtreding.

In dezelfde mededeling verwijst de ACM naar Hunt: Showdown 1896, Forge of Empires, Candy Crush Saga, Minecraft, Mech Arena, Gardenscapes, Valorant, Clash of Clans en For Honor. De toezichthouder presenteert dit als de games achter de nieuwe zaken, zonder in de aankondiging al per bedrijf een definitief juridisch oordeel te geven.

De actie volgt op gesprekken die de Europese toezichthouders volgens de ACM het afgelopen jaar met de gamesector hebben gevoerd. De aanpassingen en voorstellen uit de sector namen hun zorgen volgens de toezichthouders onvoldoende weg. Daarom beginnen verschillende nationale autoriteiten nu formele zaken.

Welke consumentenregels staan centraal?

Het Europese Consumer Protection Cooperation Network, waarin nationale toezichthouders samenwerken, wil verschillende bestaande consumentenprincipes handhaven. De Europese Commissie noemt duidelijke en transparante prijzen, geen verborgen kosten en geen ongewenste of gedwongen aankoop van virtuele valuta.

Spelers moeten bovendien vóór een aankoop begrijpelijke informatie krijgen. Voorwaarden moeten eerlijk en helder zijn, geldende herroepingsrechten moeten worden gerespecteerd en kwetsbare consumenten verdienen extra bescherming. Bij games gaat die laatste zorg vooral over minderjarigen, die mogelijk minder goed kunnen doorzien hoeveel echt geld achter de virtuele bedragen zit.

Wat betekent dit voor Nederlandse gamers en ouders?

Nederland is rechtstreeks betrokken doordat de ACM een leidende rol heeft in het Europese optreden. Voor gamers en ouders verandert vandaag echter niets aan een bestaande aankoop. De toezichthouders vragen consumenten niet om nu een formulier in te vullen, een account te sluiten of een terugbetaling aan te vragen.

De aankondiging betekent vooral dat de presentatie en verkoop van gamegeld juridisch nauwkeuriger worden onderzocht. Of bepaalde bedrijven hun winkel, prijzen of voorwaarden moeten aanpassen, hangt af van de afzonderlijke onderzoeken en eventuele vervolgstappen.

Wanneer die zaken worden afgerond, is nog niet bekend. De officiële mededelingen geven evenmin bedrijfsspecifieke aantijgingen, verwachte uitkomsten of mogelijke sancties. Tot die informatie verschijnt, is de belangrijkste conclusie beperkt maar concreet: negen bedrijven worden onderzocht, terwijl hun juridische verantwoordelijkheid nog niet vaststaat.